Wat de overname van Mad Paws door Rover betekent voor Australische huisdiersitters

In november 2025 heeft Rover de overname van Mad Paws afgerond, de grootste marktplaats voor huisdieroppas in Australië. De deal bracht ongeveer 70.000 sitters en 300.000 huisdiereigenaren onder de vleugels van Rover en breidde Rovers dominantie uit naar de Australische en Nieuw-Zeelandse markt.

Als je een van die 70.000 sitters bent, of een van die 300.000 huisdiereigenaren, dan is het zaak om op te letten. Want Rover heeft een uitgekiend draaiboek voor overnames, en de geschiedenis leert ons precies wat er vervolgens gebeurt.

Ik schrijf dit vanuit het perspectief van iemand die dit patroon van binnenuit heeft gezien. Als voormalig CTO van Pawshake heb ik van dichtbij meegemaakt hoe platformconsolidatie zich ontvouwt in de huisdieroppassector. Ik was erbij toen Rover concurrenten in Europa overnam. Ik heb gezien wat er daarna gebeurde met de commissies voor sitters, het platformbeleid en de servicekwaliteit. En ik heb The Pet Sitter opgericht omdat ik ervan overtuigd ben dat dit pad slecht is voor zowel sitters als huisdiereigenaren.

Het overnamepatroon

Rovers overnamestrategie is bepaald niet subtiel, en je moet hen nageven dat ze die met discipline uitvoeren. Dit is de geschiedenis:

2017 — DogVacay (VS): Rover nam zijn grootste Amerikaanse concurrent over, DogVacay, in een deal die Rover feitelijk een monopolie gaf op de Amerikaanse markt voor huisdieroppas. De sitters van DogVacay werden gemigreerd naar Rovers platform en tariefstructuur. DogVacay bood lagere commissies. Na de fusie zat iedereen op Rovers 20%.

2018 — DogBuddy (Europa): Rover nam DogBuddy over, dat actief was in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje en Zweden. Dit gaf Rover een voet aan de grond op de Europese markten. De sitters van DogBuddy werden overgezet naar Rovers platform en beleid.

2019 — Cat in a Flat (VK/Europa): Rover nam het gespecialiseerde kattenoppasplatform over en verstevigde daarmee zijn positie in het kattenverzorgingssegment.

2020 — Gudog (Spanje): Rover nam het Spaanse huisdieroppasplatform Gudog over en elimineerde daarmee weer een regionale concurrent.

2025 — Mad Paws (Australië/Nieuw-Zeeland): De meest recente overname, die Rover naar Australië en Nieuw-Zeeland bracht.

Het patroon is bij elke overname hetzelfde:

1. De leidende lokale concurrent overnemen
2. Gebruikers migreren naar Rovers platform en systemen
3. Rovers tariefstructuur invoeren (20% commissie voor de sitter + 5-11% servicekosten voor de eigenaar)
4. Het overgenomen merk geleidelijk laten verdwijnen

Ik speculeer niet over wat er met Mad Paws zal gebeuren. Ik beschrijf wat er bij elke eerdere overname is gebeurd.

Wat er verandert voor sitters van Mad Paws

Commissieverhoging

Mad Paws rekende sitters een commissie van ongeveer 17,6% (inclusief GST-verwerking voor Australische sitters). Rover rekent 20%.

Voor een fulltime sitter die $3.000/maand aan boekingen genereert, is dit het verschil:

• Mad Paws (17,6%): $528/maand commissie = $6.336/jaar
• Rover (20%): $600/maand commissie = $7.200/jaar
• Jaarlijkse verhoging: $864

Dat is $864 per jaar meer dat van je inkomsten wordt afgenomen, voor dezelfde boekingen, dezelfde klanten, hetzelfde werk. En dan is de extra servicevergoeding die Rover aan eigenaren berekent nog niet meegerekend — een vergoeding die Mad Paws niet rekende (of tegen een lager tarief rekende).

Servicekosten voor eigenaren

Dit is de verandering die huisdiereigenaren het hardst zullen voelen.

Mad Paws hield de kosten aan de eigenaarkant relatief bescheiden. Rover rekent huisdiereigenaren een extra servicevergoeding van 5-11% bovenop het tarief van de sitter. Deze vergoeding is variabel — doorgaans hoger bij kleinere boekingen en lager bij grotere — al documenteert Rover het exacte algoritme niet publiekelijk.

In de praktijk betekent dit: een huisdiereigenaar die $50/nacht betaalde voor oppas op Mad Paws, betaalt nu $52,50-$55,50 voor dezelfde sitter tegen hetzelfde tarief. De sitter ontvangt $40. Het verschil tussen wat de eigenaar betaalt en wat de sitter verdient, groeit van $8,80 (Mad Paws' 17,6%) naar $12,50-$15,50 (Rovers gecombineerde kosten).

Sommige eigenaren zullen het verschil accepteren. Anderen zullen op zoek gaan naar goedkopere sitters, wat neerwaartse druk op de tarieven veroorzaakt. Hoe dan ook, de sitter trekt aan het kortste eind.

Platform- en beleidswijzigingen

Naast de tarieven zijn er veranderingen te verwachten op het gebied van:

• Annuleringsbeleid: Rovers annuleringsbeleid verschilt van dat van Mad Paws en bevoordeelt over het algemeen het platform
• Betalingstermijnen: Rover maakt gelden vrij aan sitters 2 dagen na aanvang van de boeking, wat kan afwijken van het schema van Mad Paws
• Communicatiebeperkingen: Rover beschikt over geavanceerde anti-omzeilingssystemen die berichten monitoren op telefoonnummers, e-mailadressen en andere contactgegevens
• Profielvereisten: Sittersprofielen worden waarschijnlijk gemigreerd naar Rovers formaat, wat updates kan vereisen
• App en interface: de Mad Paws-app en -website zullen uiteindelijk worden vervangen door Rovers platform

Het grotere plaatje: waarom consolidatie sitters schaadt

Platformconsolidatie in welke marktplaatssector dan ook volgt een voorspelbare economische logica, en het komt vrijwel nooit ten goede aan de aanbodzijde (in dit geval de sitters).

Wanneer meerdere platformen concurreren om sitters, concurreren ze op commissies, functionaliteit en servicekwaliteit. Sitters kunnen het platform kiezen dat de beste voorwaarden biedt. Platformen die hun tarieven te hoog opschroeven, verliezen sitters aan de concurrentie. Deze concurrentiedruk houdt de tarieven in toom en dwingt platformen te investeren in functies die sitters daadwerkelijk willen.

Wanneer één platform domineert — door overnames, niet door een beter product te bouwen — verdwijnt die concurrentiedruk. Het dominante platform kan de tarieven geleidelijk verhogen, omdat sitters nergens anders naartoe kunnen. Elke verhoging van 1-2% in de commissie lijkt op zichzelf klein, maar opgeteld over jaren vertegenwoordigt het een massale vermogensoverdracht van sitters naar het platform.

Dit is geen hypothetisch scenario. Het is wat er gebeurde op de Amerikaanse markt nadat Rover DogVacay overnam. Het is wat er gebeurde in het Verenigd Koninkrijk nadat Rover DogBuddy overnam. En het is wat er in Australië zal gebeuren nu Rover Mad Paws heeft overgenomen.

Vanuit het perspectief van Pawshake

Ik kan delen dat vergelijkbare dynamieken intern bij Pawshake werden besproken. De huisdieroppassector in de jaren 2020 werd bepaald door de vraag van consolidatie: wie neemt wie over, en wat gebeurt er daarna met de tarieven.

Bij Pawshake volgden we Rovers overnamestrategie met een mengeling van bezorgdheid en erkenning. Bezorgdheid omdat minder concurrenten minder marktdiscipline betekende. Erkenning omdat de economie van commissiegebaseerde marktplaatsen onvermijdelijk naar consolidatie drijft — platformen hebben schaal nodig om winstgevend te zijn, en concurrenten overnemen gaat sneller dan organische groei.

De ongemakkelijke waarheid is dat commissiegebaseerde huisdieroppasplatformen een structureel probleem hebben: hun verdienmodel dwingt hen om een steeds groter percentage van elke transactie af te romen. Wanneer de groei vertraagt (wat onvermijdelijk in elke markt gebeurt), is de enige manier om de omzetgroei in stand te houden het verhogen van de tarieven. En als je je concurrenten door overnames hebt uitgeschakeld, houdt niets je meer tegen.

Wat Australische sitters zouden moeten overwegen

Als je huisdiersitter in Australië bent en bij Mad Paws zat, heb je verschillende opties.

Op het platform blijven (nu Rover)

Dit is de weg van de minste weerstand. Je profiel wordt gemigreerd, je beoordelingen blijven behouden en je bestaande klanten kunnen je nog steeds vinden. De prijs: een hogere commissie en minder controle over je bedrijf.

Als je $36.000/jaar verdient, betaal je $7.200 aan commissie aan Rover in plaats van $6.336 aan Mad Paws. Over vijf jaar is dat $36.000 aan totale platformkosten. Vraag jezelf af of de waarde die je ontvangt — zichtbaarheid in zoekopdrachten, boekingsbeheer, betalingsverwerking — voor jou $7.200 per jaar waard is.

Diversifiëren over meerdere platformen

Aanwezig zijn op meerdere platformen vermindert je afhankelijkheid van één enkel platform. In Australië zijn de opties onder meer Rover (nu dominant), Pawshake, Floofers en The Pet Sitter. Elk heeft verschillende tariefstructuren, publieksgroottes en geografische sterktes.

Het nadeel is het beheren van meerdere agenda's, profielen en boekingssystemen. Maar het voordeel is veerkracht: als een platform zijn tarieven verhoogt of beleid wijzigt op een manier die je schaadt, heb je al alternatieven paraat.

Je eigen klantenbestand opbouwen

De langetermijnstrategie voor elke professionele huisdiersitter is het opbouwen van een direct klantenbestand dat niet afhankelijk is van welk platform dan ook. Dit betekent investeren in je eigen online aanwezigheid (zelfs een eenvoudig Google Business-profiel en een Instagram-account), directe contactgegevens van klanten verzamelen en mond-tot-mondreclame aanmoedigen.

Platformen zijn uitstekend geschikt om nieuwe klanten te vinden. Maar zodra je een relatie hebt opgebouwd met een huisdiereigenaar — zodra die je zijn dier toevertrouwt en jij de routine van het huisdier kent — neemt de waarde van het platform als tussenpersoon snel af. De commissie van 20% is gerechtvaardigd voor klantenwerving. Het is veel moeilijker te rechtvaardigen voor de 15e boeking bij dezelfde klant.

Abonnementsgebaseerde alternatieven overwegen

Ik ben hier uiteraard bevooroordeeld, maar het alternatief voor commissiegebaseerde platformen is niet "helemaal geen platform". Het zijn platformen die een vast, voorspelbaar tarief rekenen in plaats van een percentage van je inkomsten.

The Pet Sitter rekent sitters een maandelijks of jaarlijks abonnement voor volledige platformtoegang — professioneel profiel, zichtbaarheid in zoekopdrachten, boekingstools en klantenbeheer. De commissie op boekingen is 0%. Een sitter die $36.000/jaar verdient, betaalt het abonnementstarief en houdt in wezen al het andere, minus standaard betalingsverwerkingskosten.

We bouwen actief aan ons netwerk van sitters in Australië, te beginnen in Melbourne en Sydney. Als je een Mad Paws-sitter bent die op zoek is naar alternatieven, krijgen vroege gebruikers oprichtertarieven die de laagste abonnementsprijs vastzetten die we ooit zullen aanbieden.

Wat dit betekent voor huisdiereigenaren

Als je huisdiereigenaar bent in Australië, raakt de overname van Mad Paws door Rover je op twee manieren.

Ten eerste ga je meer betalen. De toevoeging van Rovers servicekosten voor eigenaren (5-11%) betekent hogere prijzen bij het afrekenen, zelfs als je sitter het tarief niet heeft gewijzigd. Voor een boeking van 7 nachten à $50/nacht kijk je naar $17,50-$38,50 extra aan kosten.

Ten tweede heb je minder keuze. Marktconsolidatie betekent minder platformen die om je klandizie concurreren, wat minder innovatie, minder responsiviteit op feedback en minder prikkel voor het platform om jouw ervaring te prioriteren betekent.

Het beste wat je kunt doen is alternatieven steunen. Boek sitters via meerdere platformen. Probeer opkomende platformen die sitters betere economische voorwaarden bieden — want als sitters meer verdienen, investeren ze meer in de kwaliteit van de zorg die ze aan je huisdier bieden.

De weg vooruit

De Australische markt voor huisdierverzorging is meer dan 3,3 miljard AUD waard en groeit nog steeds. Het hondenbezit is tijdens de pandemiejaren sterk gestegen en hoog gebleven. De vraag naar kwaliteitsvolle huisdieroppas is nooit groter geweest.

De vraag is of die behoefte bediend zal worden door één dominant platform dat meer dan 20% uit elke boeking haalt, of door een competitieve marktplaats die sitters keuzes biedt en hen meer laat houden van wat ze verdienen.

Rover zet in op consolidatie. Wij zetten in op een volledig ander model. De Australische markt voor huisdieroppas is groot genoeg voor alternatieven, en de sitters die die markt opbouwen verdienen beter dan toe te kijken hoe hun tarieven stijgen telkens wanneer hun platform wordt overgenomen.

Als je een Australische huisdiersitter bent, is de keuze aan jou. Maar maak die keuze weloverwogen.